Puna në distancë ju jep liri për ku dhe kur punoni. Ajo që shpesh ju merr, në heshtje, është kontakti i vogël i përditshëm që ofron një zyrë: biseda pranë makinës së kafesë, kolegu që vëren se dukeni i lodhur, dreka që nuk e kishit planifikuar.
Të ndiheni vetëm kur punoni në distancë është e zakonshme dhe nuk do të thotë se keni zgjedhur mënyrën e gabuar të punës. Zakonisht do të thotë që ditët tuaja kanë nevojë për pak më shumë strukturë rreth njerëzve. Ja disa mënyra praktike për ta ndërtuar këtë.
Pse puna në distancë mund t'ju bëjë të ndiheni vetëm
Vetmia në punë rrallë vjen menjëherë. Ajo ndërtohet ngadalë dhe shenjat kalojnë lehtë pa u vënë re.
- Kaloni ditë të tëra pa folur me askënd, përveç thirrjeve të planifikuara.
- Mesazhet dhe takimet me video kanë të bëjnë vetëm me detyrat, kurrë me diçka tjetër.
- Puna dhe pushimi ndodhin në të njëjtën dhomë, ndaj asnjëra nuk ndihet plotësisht si duhet.
- Nëse jeni zhvendosur në një qytet tjetër, mund të mos keni ende një rreth njerëzish vendas.
- Ndiheni më pak të motivuar, më të shqetësuar ose më në ankth për gjëra të vogla.
Të vini re këtë model është hapi i parë. Zgjidhjet janë kryesisht të vogla dhe praktike.
Zakone të vogla të përditshme që ndihmojnë
- Dilni nga shtëpia çdo ditë. Edhe një shëtitje e shkurtër për të blerë bukë ose për një kafe ju jep dritë dite, lëvizje dhe disa fjalë me një njeri tjetër.
- Filloni dhe mbyllni ditën me qëllim. Një fillim dhe një fund i qartë, si një shëtitje, rruga drejt një hapësire pune ose një rutinë e shkurtër, e ndan punën nga pjesa tjetër e jetës.
- Flisni, mos vetëm shkruani. Kur një bisedë me mesazhe zgjatet, propozoni një thirrje të shkurtër. Të dëgjosh një zë ndihet krejt ndryshe nga të lexosh tekst.
- Ndizni kamerën herë pas here në takimet më të vogla dhe lini një ose dy minuta për bisedë të lirë para se të kaloni te puna.
- Hani drekë larg ekranit, mundësisht me dikë.
Ndërtoni një ritëm javor me njerëz
Zakonet e përditshme ndihmojnë, por vetmia zakonisht lehtësohet më shumë kur keni kontakt të rregullt dhe të përsëritur me të njëjtët njerëz. Duke parë fytyra të njohura herë pas here, të njohurit kthehen në miq.
- Zgjidhni një ose dy pika të qëndrueshme shoqërore çdo javë: një klasë sporti, një kurs gjuhe, një turn vullnetarizmi ose një darkë javore me miqtë.
- Punoni pranë të tjerëve disa ditë në javë, edhe nëse mund të punonit nga shtëpia.
- Thoni më shpesh po për ftesat, sidomos në muajt e parë në një vend, edhe kur ju duket se doni të rrini brenda.
- Hidhni hapin e parë. Shumë njerëz përreth jush do ta mirëprisnin edhe ata një ftesë për kafe. Shpesh thjesht presin që ta bëjë dikush tjetër.
- Mbani kontakt me njerëzit në vendlindje me thirrje të rregullta, por mos lejoni që kjo të zëvendësojë ndërtimin e një jete aty ku jeni.
Si ndihmon një hapësirë komunitare
Një hapësirë coworking nuk është kurë për vetminë, por heq shumë pengesa. I shihni të njëjtët njerëz rregullisht pa pasur nevojë të organizoni asgjë, dhe kontakti i rastësishëm ndodh vetvetiu.
- Zonat e përbashkëta, si kuzhina, këndi i kafesë dhe tarraca, janë vendet ku bisedat nisin natyrshëm.
- Aktivitetet dhe trajnimet ju japin një arsye për të folur me njerëzit përtej një përshëndetjeje të shpejtë. Kur zhvillohet një i tillë në hapësirën tuaj, merrni pjesë, edhe nëse qëndroni vetëm pak.
- Ditët e rregullta bëjnë diferencë. Nëse vini në të njëjtat ditë çdo javë, filloni t'i njihni njerëzit dhe ata ju njohin juve.
- Të punuarit pranë njerëzve të tjerë të përqendruar mund t'i bëjë ditët tuaja më të strukturuara dhe më pak të izoluara, edhe kur nuk flisni shumë.
Në n'Zon Coworking Space Tirana, në Myslym Shyri, kuzhina e përbashkët, tarraca e jashtme dhe zona e relaksit janë pika natyrale takimi mes seancave të punës. Salla e konferencave, për deri në 35 persona, përdoret për aktivitete dhe trajnime, dhe mund ta rezervoni edhe për të organizuar aktivitetin ose takimin tuaj, një nga mënyrat më të shpejta për të njohur njerëz me interesa të përbashkëta. Nëse sapo keni mbërritur në qytet, udhëzuesi ynë për nomadët dixhitalë në Tiranë është një pikënisje e mirë.
Kur është më shumë se vetmi
Ndonjëherë izolimi kthehet në diçka më të rëndë: një gjendje shpirtërore e rënduar që nuk largohet, vështirësi në gjumë ose humbje interesi për gjërat që zakonisht ju pëlqejnë. Nëse kjo ju duket e njohur, flisni me dikë të besuar dhe mendoni të kërkoni ndihmë nga një mjek ose një profesionist i shëndetit mendor. Të kërkosh ndihmë është një hap praktik, jo shenjë dështimi.
Nëse punoni në distancë në Tiranë dhe dëshironi një vend me njerëz përreth, ejani të kaloni një ditë me ne. Na kontaktoni për të caktuar një vizitë, ose thjesht ejani dhe punoni në një nga tavolinat tona të hapura.